کلینیک طب فیزیکی دکتررئيسی و دکـتراحدی

مرکز تخصصی طب فیزیکی و توانبخشی.تشخیص، درمان مشکلات کف لگن، درد، فلج صورت، نوارعصب، فیزیوتراپی

دکتر غلامرضا رئیسی و دکتر طناز احدی

کلینیک طب فیزیکی دکتر غلامرضا رئیسی و دکتر طناز احدی

مرکز تخصصی طب فیزیکی و توانبخشی در تهران (شریعتی) — درمان‌های نوین، غیرجراحی و علمی برای دردها و اختلالات عصبی–عضلانی–اسکلتی.

فلج صورت یا فلج بلز

یکی از مواردی که بطور مکرر بصورت نادرست تحت فیزیوتراپی و توانبخشی قرار می گیرد و باعث مشکل شدن تصحیح فعالیت عملکردی می گردد فلج صورت یا فلج بلز است. مثلا استفاده از تحریکات الکتریکی در فلج صورت نه تنها باعث بهبود نمی شودبلکه به رشد نابجای عصب منجر شده و باعث بهم خوردن دقت حرکت عضلات صورت می شود.

در صورتی که عملکرد صورت بیمار تا ده روز بخوبی بر نگردد یا در ابتدا علایم فلج شدید داشته باشد ، بیمار باید در مرکز تخصصی تحت درمان و توانبخشی قرار گیرد.

آیا فلج بل خوب میشود?

فلج بل اغلب بهبود می یابد، اما در موارد نادری از بین نمی رود. شروع زودرس درمان دارویی می تواند به روند بهبود کمک کند.معمولال، بهبودی معمولاً 2 هفته تا 6 ماه از شروع علائم شروع می شود. اکثر افراد مبتلا به فلج بل قدرت و حالت چهره را به طور کامل بازیابی می کنند. در مواردی که تا دو هفته بعد از شروع علایم بهبودی قابل توحهی وجود نداشته باشد، بررسی و شروع توانبخشی صورت توصیه می شود.

آیا فلج بل خطرناک است؟

فلج بل خطرناک نیست اما ممکن است مواردی مثل تومور یا عفونت اشتباها فلج بلز تشخیص داده شوند. و نیاز به دقت در تشخیص دارد.

آیا فلج بل مسری است؟

بطور کلی فلج بلز بیماری واگیر دار شناخته نمی شود اما برخی موارد فلج صورت توسط ویروسها ایجاد می شوند. برخی از آنها مخصوصا اگر همراه با ایجاد نشانه های پوستی باشند می توانند واگیر دار باشند.

مطالب مرتبط

فلج بل، که به نام جراح و آناتومیست اسکاتلندی سر چارلز بل Sir Charles Bell نامگذاری شده است، به صورت ضعف یا فلج سریع یک طرفه (معمولاً حداکثر در عرض 48 ساعت) صورت به دلیل اختلال عملکرد حاد عصب محیطی صورت بدون علت قابل شناسایی و بهبودی نسبی سریع در 3-6 ماه ظاهر می شود. فلج بل 50 تا 70 درصد از فلج های محیطی صورت را تشکیل می دهد و بروز سالانه آن حدود 30 مورد در هر 100000 نفر است. هیچ تفاوتی در جنسیت یا سمت راست و چپ صورت و فصلی خاص وجود ندارد. اوج بروز بین 30 تا 60 سالگی است. دیابت شیرین، فشار خون بالا و بارداری (سه ماهه سوم و 2 هفته پس از زایمان) به عنوان عوامل خطر در نظر گرفته می شوند. درد همان طرف در اطراف گوش یا گردن (50-60%)، اختلال چشایی (35%) و/یا هایپراکوزیس (30%) علائم همراه هستند.

میزان تشخیص نادرست فلج بل توسط پزشک مشاور اولیه تقریباً 1٪ گزارش شده است، اما در برخی گزارشها همچنین به 10.8٪ می رسد. تقریباً در 7 درصد از بیماران فلج بل، فلج قبلی عود می کنند - چه همان طرف یا طرف مقابل. فلج عودکننده طرف مقابل (متناوب) معمولاً خوش خیم است و نیاز به بررسی طولانی مدت آنقدر فوری نیست . با این حال، عود یک طرفه (فلج مکرر)، نیاز به جستجوی دقیق و بررسی عللدیگری دارد. جستجو برای نئوپلاسم عصب صورت (شوانوما) یا استخوان تمپورال و غده پاروتید در این موارد ضروری است

سندرم ملکرسون-روزنتال Melkersson– Rosenthal syndrome با فلج مکرر صورت، زبان شقاق دار و تورم دوره ای لب یا صورت و همچنین سارکوئیدوز تشخیص افتراقی دیگری است که باید در نظر گرفته شود. در صورت وجود نکته خاص در تاریخچه، یافته‌های عصبی جدید یا بدتر شدن، علائم جدید و/یا یافته‌های بالینی جدید یا عدم وجود علائم بهبودی در طی 3 تا 4 ماه، تشخیص فلج بل باید مجدداً ارزیابی شود .

علت و مکانیسم بیماری زایی در فلج بل طبق تعریف مشخص نیست. یکی از علل احتمالی آسیب عصبی، التهاب عصب صورت است که ممکن است مربوط به ویروس هرپس سیمپلکس نوع 1 و/یا فعال شدن مجدد واریسلا زوستر (زوستر سینو هرپت) باشد. تئوری ویروس با وجود DNA ویروس هرپس سیمپلکس نوع 1 در مایع اندونورال عصب صورت و/یا بافت عضله گوش خلفی در بیماران فلج بل پشتیبانی می شود . تورم عصب صورت در کانال فالوپ در طی جراحی رفع فشار برای فلج بل مشاهده شده است و یافتن افزایش کنتراست عصب صورت (عمدتاً بخش گوشتی/لابیرنتی) در MRI ممکن است با آسیب التهابی به سد خونی عصبی افزایش نفوذپذیری عروق و/یا احتقان وریدی توضیح داده شود.

علت فلج محیطی صورت

  • فلج بل - ایدیوپاتیک (54%)
  • نئوپلاستیک (10%)
    • نوروم آکوستیک/شوانومای دهلیزی (شامل نوروفیبروماتوز نوع 2)
    • سرطان سر و گردن
    • تومور عصب صورت
    • ضایعات تومور پاروتید (خوش خیم و بدخیم)
    • کارسینوم متاستاتیک
    • کلستئاتوم
    • سرطان خون
    • لنفوم
    • مننژیوم
    • تومور گلوموس ژوگولار
    • همانژیوبلاستوم
    • سارکوم
    • آنومالی سینوس سیگموئید
    • آنوریسم شریان کاروتید
    • همانژیوم تمپانوم
    • هیدرادنوما
    • تراتوم
    • هیستوسیتوز
    • دیسپلازی فیبری
    • میلوم استخوان تمپورال
    • آنسفالیت کارسینوماتوز
    • تومورهای کیسه اندولنفاتیک
    • فیبروسارکوم
    • همانژیوم استخوانی
    • میوبلاستوما سلول گرانولار
  • عفونت (7%)
    • هرپس زوستر
    • نوروبورلیوز لایم
    • اوتیت/ماستوئیدیت حاد و مزمن
    • HIV
    • مونونوکلئوز
    • فلج اطفال
    • مننژیت / آنسفالیت
    • بیماری سل
    • اوریون
    • اوتیت خارجی بدخیم
    • ابله مرغان
    • ویروس کوکساکی
    • آنفولانزا
    • پاروتیت چرکی حاد
    • جذام
    • مالاریا
    • ترومبوز سینوسی
    • سیفلیس
    • اسکلروما
    • بوتولیسم
    • موکورمایکوزیس
    • لپتوسپیروز
    • ویروس زیکا
    • ورم ملتحمه هموراژیک حاد
    • گناتوستومیازیس
    • موکورمایکوزیس
    • بیماری خراش گربه
  • سن مادرزادی/تولد/نوزادی (6%)
    • غیر سندرمی
    • فلج مادرزادی یک طرفه لب پایین
    • سندرم موبیوس
    • زایمان FH فورسپس
    • دیستروفی میتونیک
  • تروما (5%)
    • شکستگی قاعده جمجمه
    • آسیب های بافت نرم صورت و استخوان
    • آسیب گوش میانی
  • ژنتیک و متابولیک (4%)
    • دیابت
    • مرتبط با بارداری
    • پرکاری/کم کاری تیروئید
    • فشار خون بالا
    • نوروپاتی الکلی
  • خودایمنی/عصبی/سایر (3%)
    • سندرم ملکرسون – روزنتال
    • سارکوئیدوز
    • اسکلروز چندگانه
    • کلاژنوز
    • سندرم گیلن باره
    • میاستنی گراویس
    • آمیلوئیدوز
    • نوروپاتی هیپرتروفیک ارثی (بیماری شارکوت ماری توث Charcot-Marie-Tooth)
    • بیماری دژرین-سوتاس
    • آرتریت تمپورال
    • پورپورای ترومبوتیک ترومبوسیتوپنیک (TTP)
    • پری آرتریت ندوزا
    • استئوپتروز
    • استئوژنز ایمپرفکتا
    • بیماری کاوازاکی
  • ایتروژنیک (3%) (بدون احتساب نوروم آکوستیک پس از برداشتن یا پس از رادیوتراپی یا سرطان سر و گردن)
    • جراحی دهان
    • جراحی سر و گردن
    • جراحی گوش
    • جراحی زیبایی
    • جراحی مغز و اعصاب
    • بیوپسی شریان تمپورال
    • بی حسی بلوک فک پایین
    • سرم ضد کزاز
    • واکسن هاری
    • دندانی
    • استئوتومی اسپلیت ساژیتال
    • آمبولیزاسیون
  • ضایعه مرکزی (2%)
    • ضایعه عصبی مرکزی و بیماری/سکته مغزی
    • ضایعه/سکته عروقی ساقه مغز
    • سندرم میلارد-گوبلر (ضایعه قاعده پونز همراه با فلج ابدانسس و همی پلژی طرف مقابل)
  • مواد سمی (0%)
    • تالیدومید
    • کزاز
    • دیفتری
    • مونوکسید کربن
    • مسمومیت با سرب
    • اتیلن گلیکول
    • مسمومیت با آرسنیک
    • اعتیاد به الکل
    • داروهای ضد سرطان
  • طبقه بندی نشده (6%)

آناتومی عصب صورت

بخش اصلی عصب صورت، عصب جمجمه ای VII (CN VII)، متشکل از فیبرهای حرکتی است که عضله صورت را برای حرکات ارادی و غیرارادی که احساسات را نشان می دهد عصب دهی می کند. این حرکات مهمترین عملکرد عصب صورت یا عصب فاشیال است. این عصب همچنین فیبرهای حرکتی را به سمت استاپدیوس، عصب گوشی خلفی، قسمت پس سری عضله پس سری -پیشانی، قسمت خلفی عضلات دی گاستریک و استایلوهیوئید حمل می کند. همچنین شامل اجزای پاراسمپاتیک و حسی است که توسط عصب میانی Wrisberg منتقل می شود. مسیر حرکتی طولانی و غیر قابل تفکیک عصب صورت از ناحیه قشر مغز از طریق مغز، ساقه مغز، استخوان تمپورال و غده پاروتید به عضلات صورت، آن را مستعد آسیب و بیماری می کند. بسته به محل آسیب و منشاء بیماری، اختلالات عصب صورت در کلینیک متفاوت است. بنابراین آگاهی از آناتومی عصب و همچنین علائم بالینی بیماری های موثر بر عصب در تشخیص و درمان اختلال عملکرد عصب صورت ضروری است. این فصل به بررسی علل شایع‌تر فلج صورت می‌پردازد و استراتژی‌های درمانی اولیه مربوطه را مورد بحث قرار می‌دهد.

مسیرهای عصب صورت

کنترل حرکات ماهیچه های صورت دارای فرایند عصبی مرکزی پیچیده و گسترده است. حرکات بصورت دوگانه کنترل می شوند یعنی برخی حرکات ارادی و/یا غیرارادی و هیجانی هستند. حداقل پنج نمایش قشر دو طرفه وجود دارد که به چهار جفت ساب نوکلئوس صورت در پونز می رسند - این ساب نوکلئوس ها به طور انتخابی گروه‌های مختلف ماهیچه‌های صورت را عصب دهی می‌کنند. عصب دهی مرکزی عضلات فوقانی صورت دو طرفه است در حالی که تنظیم قسمت تحتانی صورت عمدتاً به طرف مقابل است. بنابراین یکی از علائم بالینی مهم، حفظ عملکرد بسته شدن پیشانی و چشم در ضایعه مرکزی (مقابل طرف مقابل) است که برخلاف کاهش تون و ضعف در این عضلات در سمت آسیب دیده ضایعه محیطی صورت مشاهده می شود آسیب مرکزی (فوق هسته ای) صورت اغلب با ضعف زبان و همی پارزی همراه است که با حرکات شست، انگشت و دست در سمت همان طرف شروع می شود تا فلج صورت به دلیل ارتباط نزدیک این راههای حرکتی با قشر مغز و کپسول داخلی است.

ضایعه ای که بر هسته حرکتی پونتین صورت و/یا عصب صورت محیطی تأثیر می گذارد، معمولاً هر دو عضلات فوقانی و تحتانی صورت را تحت تأثیر قرار می دهد. اگر فلج محیطی صورت از یک ضایعه مرکزی هسته یا فاسیکل منشاء بگیرد، اغلب علائم دیگری از ساختارهای مجاور وجود خواهد داشت. فلج معمولاً با سایر علائم عصبی نزدیک همراه با فلج gaze / استرابیسم داخلی در سمت فلج صورت، به علاوه همی پارزی طرف مقابل، آتاکسی، و علائم مخچه - وستیبولار همراه است. حفظ حرکت پیشانی، که نشانه ضایعه مرکزی (فوق هسته ای) است، ممکن است با یک ضایعه انتخابی در هسته و همچنین بخش داخل یا خارج گیجگاهی عصب صورت ظاهر شود.

عصب پس از ورود به کانال استخوانی خود (کانال فالوپ در استخوان تمپورال)، دو خم شدگی پیدا می‌کند و در بخش‌های ماستوئیدی، افقی تمپان و عمودی قبل از خروج از قاعده جمجمه از طریق سوراخ استیلوماستوئیدی تقسیم می‌شود. بخش لابیرنتین به گانگلیون ژنیکوله ختم می شود، جایی که عصب اولین خمیدگی خارجی خود را انجام می دهد. در این مرحله، عصب پتروزال بزرگت با فیبرهای حرکتی پاراسمپاتیک به گانگلیون اسفنوپالاتین خارج می شود و غدد اشکی، بینی و کام را تامین می کند. در قسمت افقی تمپان، یک شاخه عصبی دوم برای عضله رکابی خارج می شود که از گوش داخلی در برابر صدای بلند محافظت می کند. در بخش عمودی ماستوئید، شاخه های احشایی که کوردا تیمپانی را تشکیل می دهند، عصب غدد زیر فکی و زیر زبانی و همچنین حس طعم را در دو سوم قدامی زبان ایجاد می کنند.

در مجرای شنوایی داخلی، عصب صورت با عصب میانی Wrisberg همراه است که شامل رشته های حسی و پاراسمپاتیک است. حس مجرای شنوایی خارجی، قسمت خارجی گوش، ماستوئید و مخاط کام توسط فیبرهای آوران و همچنین چشایی در دو سوم قدامی زبان منتقل می شود. فیبرهای پاراسمپاتیک در هسته بزاق فوقانی وارد می شوند در حالی که الیاف چشایی به هسته tractus solitarius ختم می شوند. الیاف آوران حسی به هسته دستگاه نخاعی عصب سه قلو، CN V ختم می شود .

عصب صورت از طریق سوراخ استیلوماستوئید از قاعده جمجمه خارج می شود. این عصب خلفی گوش را برای احساس ناحیه اطراف گوش قبل از حرکت به سمت قدامی از طریق غده پاروتید و تقسیم به پنج شاخه انتهایی تقسیم میشود که ماهیچه های صورت را عصب دهی می کنند،. گیجگاهی-پیشانی، زیگوماتیک، بوکال، مارجینال مندیبولار، و شاخه های گردنی.

مطالب مرتبط

آدرس کلینیک پروفسور غلامرضا رئیسی و پروفسور طناز احدی : تهران، شریعتی روبروی پارک شریعتی(کوروش). نبش کوچه پیروز. ساختمان شریعتی. طبقه اول واحد 10 تلفن 22882831
مرکز نوار عصب و عضله 22882831 و 09198045447

اخذ نوبت صرفا با پیام به واتساپ 09198045447

آیا لیزر در فلج صورت اثر دارد؟

آیا لیزر در فلج صورت اثر دارد؟

اکثر موارد فلج صورت خودبخود بهبود می یابند و نیاز به مداخله درمانی شامل فیزیوتراپییا طب سوزنی ندارد. مواد متوسط یا شدید که بر اساس سیر بیماری و نوارعصب و عضله مشخص می شوند نیاز به مداخلات توانبخشی پیدا میکنند.

لیزری که در فیزیو تراپی استفاده می شود ممکن است در مراحل حاد به ترمیم عصب کمک کند. این نوع لیزر در اکثر مراکز فیزیوتراپی موجود است. در مراحل مزمن لیزر هیچ اثری در ترمیم عصب ندارد.

بنابراین لیزر می‌تواند در درمان مرحله حاد فلج صورت کاربرد داشته باشد. لیزر درمانی به عنوان یک روش غیرتهاجمی و موثر برای کاهش التهاب و تحریک بازسازی بافت‌ها استفاده می‌شود. در موارد حاد فلج صورت، لیزر درمانی می‌تواند به بهبود عملکرد عضلات و کاهش درد و التهاب کمک کند.

مزایای لیزر درمانی در فلج صورت:

  1. کاهش التهاب: لیزر درمانی می‌تواند به کاهش التهاب و تورم در ناحیه آسیب‌دیده کمک کند.

  2. تحریک بازسازی بافت‌ها: لیزر می‌تواند فرایندهای ترمیمی طبیعی بدن را تحریک کرده و به بازسازی بافت‌های آسیب‌دیده کمک کند.

  3. کاهش درد: لیزر درمانی می‌تواند به کاهش درد و ناراحتی ناشی از فلج صورت کمک کند.

  4. بهبود عملکرد عضلات: با تحریک عضلات و افزایش جریان خون، لیزر درمانی می‌تواند به بهبود عملکرد عضلات صورت کمک کند.

روش‌های لیزر درمانی:

  1. لیزر کم‌توان (LLLT): این نوع لیزر با توان کم و طول موج خاصی استفاده می‌شود تا به عمق بافت‌ها نفوذ کرده و فرایندهای ترمیمی را تحریک کند.

  2. لیزر پرتوان: این نوع لیزر با توان بالاتر استفاده می‌شود و می‌تواند به کاهش التهاب و تحریک بازسازی بافت‌ها کمک کند.

بهترین درمان برای فلج صورت استفاده از بیوفیدبک است. در این حالت حسگرهایی بر روی عضلات قرار داده شده و کنترل مغز بر روی عضلات افزایش می یابد. بیوفیدبک در موارد مزمن نیز موثر است. قبل از بیوفیدبک بهتر است نوار عصب صورت انجام گیرد تا وضعیت عضلات و ترمیم آنها مشخص شود. و در صورتی که پزشک تشخیص دهد این روش مفید است مورد استفاده قرارگیرد.

طب سوزنی در موارد گرفتگی عضلات صورت یا اسپاسم آن موثر است. و در مرجله حاد اثر ندارد. در حقیقت، در موارد حاد فلج صورت، برخی مطالعات نشان داده‌اند که طب سوزنی ممکن است تأثیر قابل توجهی نداشته باشد. این موضوع به دلیل پیچیدگی و شدت بیماری در مراحل حاد است که ممکن است نیاز به درمان‌های تخصصی‌تر و مداخلات پزشکی بیشتری داشته باشد.

به عنوان مثال، یک مطالعه منتشر شده در مجله پزشکی بریتانیا (BMJ) نشان داده است که طب سوزنی در موارد حاد فلج صورت تأثیر کمتری دارد و نیاز به درمان‌های تخصصی‌تر دارد. همچنین، مطالعه‌ای در مجله پزشکی آمریکا (JAMA) نیز به نتایج مشابهی دست یافته است و نشان داده که طب سوزنی در موارد حاد فلج صورت ممکن است تأثیر کمتری داشته باشد.

بنابراین، در موارد حاد فلج صورت، بهتر است با پزشک متخصص مشورت کنید تا بهترین روش درمانی برای شما تعیین شود. طب سوزنی ممکن است به عنوان یک روش مکمل در کنار سایر درمان‌ها در موارد مزمن مورد استفاده قرار گیرد، اما نباید به عنوان تنها روش درمانی در نظر گرفته شود.

در کلینیک دکتر رئیسی و دکتر احدی بصورت تخصصی اقدامات توانبخشی فلج صورت انجام می شود. برای تعیین وقت به شماره 09198045447 پیام بفرستید.

آدرس کلینیک دکتر رئیسی: تهران، شریعتی روبروی پارک شریعتی(کوروش). نبش کوچه پیروز. ساختمان شریعتی. طبقه اول واحد 10 تلفن 22882831
مرکز نوار عصب و عضله 22882831

Mime Therapy و کاربردهای آن در فلج صورت

مقدمه

Mime Therapy یکی از روش‌های نوین و مؤثر برای درمان فلج صورت است که با استفاده از حرکات نمایشی و تمرین‌های خاص، به بهبود حرکت و کنترل عضلات صورت کمک می‌کند. این روش به‌طور ویژه برای فلج بل (Bell's Palsy) و سایر اختلالات عصبی عضلانی کاربرد دارد. اين روش در كلينيك دكتر رئيسي جهت درمان فلج بلز يا فلج صورد دركنار ساير اقدامات پيشرفته فلج صورت انجام مي شود.

1. تاریخچه و معرفی اولیه

تاریخچه استفاده از Mime Therapy به دهه‌های گذشته بازمی‌گردد، زمانی که درمان‌های سنتی توانبخشی برای فلج صورت بسیار محدود بود. ایده اصلی این روش از ترکیب تکنیک‌های نمایشی و فیزیوتراپی برای تقویت عضلات و بازگرداندن عملکردهای طبیعی صورت الهام گرفته شده است.

2. اصول و مبانی Mime Therapy

Mime Therapy بر پایه حرکات دقیق و هماهنگ صورت استوار است. این تکنیک‌ها شامل:

  • تمرینات کششی: برای افزایش انعطاف‌پذیری عضلات.

  • تکنیک‌های تنفسی: برای بهبود جریان خون و افزایش اکسیژن‌رسانی به عضلات صورت.

  • تمرینات هماهنگی: برای بازگرداندن تقارن طبیعی صورت.

3. اهداف درمان

  • کاهش تنش عضلانی: Mime Therapy به کاهش تنش در عضلات صورت کمک می‌کند، که می‌تواند به بهبود درد و ناراحتی کمک کند.

  • بهبود تعادل عضلانی: با تمرکز بر تقویت عضلات ضعیف‌تر و هماهنگی بین عضلات، تعادل بهتری در عضلات صورت ایجاد می‌شود.

  • افزایش اعتماد به نفس: بازگشت حرکت و کنترل طبیعی صورت به بیماران کمک می‌کند تا اعتماد به نفس خود را بازیابند.

4. روش‌های اجرایی با جزئیات

  • آموزش حرکات نمایشی: تمرینات خاصی که به تقلید حالت‌ها و حرکات مختلف صورت نیاز دارند.

  • تمرکز بر هماهنگی بین چشم‌ها و دهان: این تمرینات به بهبود حرکات پیچیده‌تر صورت مانند لبخند و حرکات چشم اشاره دارند.

  • تمرینات شخصی‌سازی شده: با توجه به وضعیت هر بیمار، برنامه‌های تمرینی منحصر به فردی طراحی می‌شود.

5. مطالعات و نتایج علمی

چندین مطالعه نشان داده‌اند که Mime Therapy می‌تواند بهبود قابل‌توجهی در کنترل عضلات صورت برای بیماران مبتلا به فلج بل فراهم کند. این روش در مقایسه با درمان‌های سنتی، نتایج مثبتی نشان داده و به عنوان یک روش تکمیلی در برنامه‌های توانبخشی معرفی شده است.

روش Mime Therapy

1. تمرینات کششی

تمرینات کششی جزء اصلی Mime Therapy هستند که به افزایش انعطاف‌پذیری و کاهش تنش عضلات صورت کمک می‌کنند. مثال‌هایی از این تمرینات عبارتند از:

  • کشش لب‌ها: کشیدن لب‌ها به حالت لبخند و سپس بازگرداندن آن به حالت عادی.

  • حرکات گونه‌ها: بالا بردن و پایین آوردن گونه‌ها برای تقویت عضلات گونه.

  • تمرینات پیشانی: کشیدن پوست پیشانی به سمت بالا و پایین برای تقویت عضلات پیشانی و ابروها.

2. تکنیک‌های تنفسی

تکنیک‌های تنفسی نیز بخش مهمی از Mime Therapy هستند که به بهبود جریان خون و افزایش اکسیژن‌رسانی به عضلات صورت کمک می‌کنند. این تمرینات شامل:

  • تنفس عمیق: تمرین تنفس عمیق از طریق بینی و بازدم از دهان.

  • تمرینات دیافراگم: تمرکز بر تنفس دیافراگمی که باعث کاهش تنش در عضلات صورت می‌شود.

3. تمرینات هماهنگی

تمرینات هماهنگی به بازگرداندن تقارن و هماهنگی حرکات صورت کمک می‌کنند. برخی از این تمرینات عبارتند از:

  • تمرینات چشم و دهان: تمرکز بر هماهنگی حرکات چشم و دهان، مثل پلک زدن همراه با کشیدن لب‌ها به حالت لبخند.

  • تمرینات قرینه‌سازی صورت: تلاش برای تقلید حرکات صورت سمت سالم به سمت فلج شده برای تقویت عضلات ضعیف‌تر.

4. آموزش حرکات نمایشی

این مرحله به بیماران آموزش می‌دهد که چگونگی تقلید حالات و حرکات مختلف صورت را تمرین کنند. این شامل:

  • تمرینات حرکات حالت‌های مختلف صورت: تقلید حالات مختلف احساسات مانند خشم، شادی، تعجب و... .

  • تمرینات حرکات چشم و ابرو: آموزش حرکات دقیق چشم و ابرو برای بهبود کنترل عضلات این نواحی.

فواید Mime Therapy

Mime Therapy می‌تواند طیف گسترده‌ای از فواید را برای بیماران مبتلا به فلج صورت به همراه داشته باشد:

  • کاهش درد و ناراحتی: با کاهش تنش عضلانی، درد و ناراحتی در نواحی صورت کاهش می‌یابد.

  • بهبود تقارن صورت: تمرینات هماهنگی و قرینه‌سازی باعث بهبود تقارن صورت می‌شوند.

  • افزایش اعتماد به نفس: بازگشت کنترل و حرکت طبیعی صورت به بیماران کمک می‌کند تا اعتماد به نفس خود را بازیابند.

  • بهبود ارتباطات اجتماعی: با بازگشت حرکات طبیعی صورت، بیماران می‌توانند بهتر در تعاملات اجتماعی شرکت کنند.

مطالعات علمی

چندین مطالعه نشان داده‌اند که Mime Therapy می‌تواند بهبود قابل‌توجهی در بیماران مبتلا به فلج بل و سایر اختلالات عصبی عضلانی داشته باشد. این مطالعات شامل:

  • مطالعه‌ای در سال 2010: این مطالعه نشان داد که بیماران مبتلا به فلج بل که از Mime Therapy استفاده کرده‌اند، نتایجی بهتر از کسانی که از روش‌های سنتی استفاده کرده‌اند داشته‌اند.

  • تحقیقات در سال 2015: تحقیقات نشان داد که Mime Therapy می‌تواند به بهبود سریع‌تر و موثرتر حرکات صورت نسبت به روش‌های معمولی کمک کند.

نتیجه‌گیری

Mime Therapy به عنوان یک روش تخصصی و کارآمد برای درمان فلج صورت و بهبود عملکرد عضلات صورت شناخته می‌شود. با استفاده از تکنیک‌های نمایشی، تمرینات تنفسی، کششی و هماهنگی، این روش می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی بیماران کمک کند و نتیجه‌گیری‌های بسیار مثبتی برای آنها به همراه داشته باشد.

نتیجه‌گیری

Mime Therapy با بهره‌گیری از تکنیک‌های نمایشی، تمرینات تنفسی و کششی، به عنوان یک روش کارآمد و نوین برای درمان فلج صورت شناخته می‌شود. این درمان نقش مهمی در بازگرداندن حرکت و کنترل طبیعی صورت دارد و می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی بیماران کمک کند.

آناتومی عصب صورت

مرکز تصصی درمان فلج صورت

پرفسور غلامرضا رئیسی استاد تمام طب فزیکی و توانبخشی: تهران، شریعتی روبروی پارک شریعتی(کوروش). نبش کوچه پیروز. ساختمان شریعتی. طبقه اول واحد 10 تلفن 22882831
پیام به واتساپ 09198045447

نقش بیوفیدبک در درمان فلج صورت

بیوفیدبک (Biofeedback) یکی از روش‌های نوین و موثر در توانبخشی فلج صورت است که به بیمار کمک می‌کند تا کنترل بیشتری بر حرکات عضلات صورت خود به دست آورد. این روش با استفاده از فناوری‌های پیشرفته، بازخوردی فوری از عملکرد عضلات صورت ارائه می‌دهد و بیمار را در بهبود هماهنگی و بازسازی عضلات یاری می‌کند.

بیوفیدبک در فلج صورت چگونه عمل می‌کند؟فلج عصب صورت

بیوفیدبک با استفاده از دستگاه‌های خاص، فعالیت الکتریکی عضلات صورت (EMG یا الکترومیوگرافی) را ثبت و نمایش می‌دهد. بیمار می‌تواند در زمان واقعی ببیند که چگونه عضلات صورت خود را فعال می‌کند. این بازخورد به او کمک می‌کند حرکات صحیح عضلات را تمرین کند و از انجام حرکات اشتباه یا ناکارآمد جلوگیری کند.

مزایای بیوفیدبک در درمان فلج صورت:

1. تقویت آگاهی عضلانی: بیوفیدبک به بیمار کمک می‌کند تا عملکرد دقیق عضلات آسیب‌دیده را بهتر درک کند و کنترل بیشتری بر آن‌ها داشته باشد.


2. بهبود هماهنگی عضلات: این روش به بازیابی حرکات طبیعی صورت و کاهش مشکلاتی مانند سینکینزیس کمک می‌کند.


3. بازسازی عملکرد عصب: با تشویق بیمار به تمرین حرکات صحیح، بازسازی عصب فاسیال به شیوه‌ای طبیعی و کارآمد تسهیل می‌شود.


4. کاهش وابستگی به درمان‌های دیگر: بیمار می‌تواند با تمرین منظم و دقیق از نیاز به مداخلات تهاجمی‌تر مانند جراحی جلوگیری کند.

روش اجرای بیوفیدبک:

بیمار به دستگاه بیوفیدبک متصل می‌شود، که معمولاً شامل الکترودهای سطحی برای ثبت فعالیت عضلات است.

دستگاه اطلاعاتی در مورد سطح فعالیت عضلات را به شکل تصویری یا صوتی نمایش می‌دهد.

بیمار بر اساس این بازخورد تلاش می‌کند تا عضلات صورت خود را به درستی منقبض یا شل کند.

تمرینات متناسب با مرحله بهبودی و توانایی‌های بیمار تنظیم می‌شوند.


بیوفیدبک برای چه بیمارانی مناسب است؟

بیوفیدبک به‌ویژه برای بیمارانی مفید است که:

دچار فلج بل شده‌اند و حرکات عضلات صورت آن‌ها به طور ناقص یا غیرطبیعی بازگشته است.

از سینکینزیس یا حرکات ناخواسته عضلات رنج می‌برند.

به دنبال یک روش غیرتهاجمی و ایمن برای توانبخشی هستند.

تحریک الکتریکی در درمان فلج صورت معمولاً توصیه نمی‌شود و حتی ممکن است مضر باشد. دلیل این توصیه به تأثیرات منفی احتمالی بر بازسازی عصب و عملکرد عضلات برمی‌گردد. در مواردی که فلج صورت ناشی از آسیب عصب فاسیال (مانند فلج بل) باشد، تحریک الکتریکی می‌تواند باعث فعالیت نامنظم عضلات و ایجاد مشکلاتی نظیر سینکینزیس (حرکات ناخواسته) شود.

توضیح علمی ممنوعیت تحریک الکتریکی:

1. تأثیر بر بازسازی عصب: تحریک الکتریکی ممکن است روند طبیعی بازسازی عصب را مختل کند و باعث ترمیم غیرطبیعی یا ناقص شود.

2. افزایش خطر سینکینزیس: بازسازی نادرست عصب می‌تواند به حرکات ناخواسته عضلات (مانند حرکت همزمان چشم و دهان) منجر شود.

3. اثربخشی کم:

مطالعات نشان داده‌اند که تحریک الکتریکی بهبود عملکرد عصب را تسریع نمی‌کند و در برخی موارد حتی ممکن است بازتوانی را به تأخیر بیندازد.

رویکرد مناسب به جای تحریک الکتریکی:

درمان فلج صورت باید بیشتر بر تمرینات حرکتی فعال مثل بیوفیدبک تمرکز داشته باشد. این روش‌ها به بازگشت تدریجی عملکرد عضلات کمک می‌کنند و عوارض جانبی کمتری دارند.

جایگزین‌های ایمن:

بیوفیدبک

تمرینات انقباضی عضلات: برای بازسازی ارتباط عصبی و حرکتی.

ماساژ ملایم صورت: بهبود جریان خون و کاهش تنش عضلانی.

گرما درمانی: برای کاهش التهاب و افزایش گردش خون.

تمرینات آینه‌ای: که به هماهنگی و بازیابی حرکات عضلات کمک می‌کند.

در نتیجه، هرگونه درمان باید تحت نظر یک متخصص توانبخشی یا فیزیوتراپیست باتجربه انجام شود تا بهبودی به بهترین شکل ممکن حاصل شود.


نتیجه‌گیری:

بیوفیدبک یک روش علمی، ایمن و موثر برای توانبخشی فلج صورت است که به بیمار کمک می‌کند تا به تدریج کنترل و عملکرد طبیعی عضلات خود را بازیابد. برای استفاده از این روش، بهتر است با یک متخصص طب فیزیکی و توانبخشی که تجربه کار با بیوفیدبک دارد، مشورت کنید.

جهت دریافت وقت مشاوره با شماره ۲۲۸۸۲۸۳۱ یا شماره09198045447 تمای بگیرید.

فلج صورت در کودکان

فلج اکتسابی صورت محیطی در کودکان

فلج بل علت اصلی فلج حاد محیطی حاد صورت در کودکان است (حدود 40 تا 50 درصد)، اما 2 تا 4 برابر کمتر از بزرگسالان است. بروز سالانه آن در حدود 6 مورد در هر 100000 در سنین 1-15 سال است، اما در یک مطالعه اپیدمیولوژیک بزرگ مبتنی بر جمعیت، 18.8 مورد در هر 100000 نفر در سال که با افزایش سن افزایش می یابد گزارش شده است . هیچ کارآزمایی بزرگ تصادفی‌سازی و کنترل‌شده درمان فلج بل بر روی تأثیر کورتیکواستروئیدها و/یا ضد ویروس‌ها در جمعیت کودکان وجود ندارد. عواملی که می توانند باعث فلج محیطی در کودکان شوند، شبیه عواملی است که در بزرگسالان وجود دارد. علل عفونی ناشی از اوتیت میانی و بیماری لایم (به ویژه در مناطق آندمیک بورلیا) در کودکان بیشتر از بزرگسالان است. سایر علل عفونی در کودکان (و همچنین بزرگسالان، عبارتند از: هرپس زوستر (سندرم رامسی هانت)، ویروس اپشتین بار، سیتومگالوویروس، آدنوویروس، سرخجه، اوریون، HIV، هموفیلوس آنفولانزا، مایکوپلاسما پنومونیه، ، سل و جذام. سیفلیس. بیماری کاوازاکی (سندرم غدد لنفاوی پوستی-مخاطی) یک بیماری حاد واسکولیتی سیستمیک نادر است که عمدتاً کودکان زیر پنج سال را تحت تأثیر قرار می دهد و ممکن است با فلج محیطی صورت همراه باشد. ارتباط بین فشار خون شدید و فلج صورت محیطی عمدتاً در کودکان توصیف شده است. فلج صورت می تواند در آسیب سر همراه با شکستگی استخوان تمپورال، آسیب گونه، جراحی پاروتید و گوش، و در جراحی شوانوم دهلیزی برای نوروفیبروماتوز نوع 2 رخ دهد. کلستئاتوم گوش نیز ممکن است باعث فلج صورت محیطی در کودکان شود. تومورها و اختلال خونی به عنوان علت عبارتند از رابدومیوسارکوم استخوان تمپورال، هیستوسیتوز سلول لانگرهانس، شوانوم دهلیزی و صورت، تومور پاروتید، لوسمی و هموفیلی. پیشرفت آهسته (بیش از هفته ها) پس از شروع فلج یا عدم بهبودی پس از 3 ماه نشان دهنده یک علت نئوپلاستیک یا عصبی است. فلج مکرر صورت ممکن است به فلج بل یا سندرم ملکرسون-روزنتال (ادم دهانی مکرر یا مداوم، زبان شیار دار و فلج عودکننده صورت محیطی) مرتبط باشد. فلج عود کننده متناوب به ندرت ثانویه به نئوپلاسم است، اما فلج عودکننده همان طرف نیاز به بررسی جامع تری دارد. فلج صورت دو طرفه اکتسابی ممکن است به دلیل بیماری عصبی مانند سندرم گیلن-باره، بورلیوز لایم، بیشتر عفونت های ویروسی و باکتریایی ذکر شده در بالا (از جمله مننژیت)، بیماری کاوازاکی و سارکوئیدوز باشد.

نقش درمان کورتیکواستروئیدی برای فلج بل در کودکان به دلیل عدم وجود کارآزمایی های کنترل شده نامشخص است. دستورالعمل‌های عمل بالینی آکادمی آمریکای گوش و حلق و بینی – بنیاد جراحی سر و گردن از سال 2013 اشاره می‌کند که علیرغم عدم وجود کارآزمایی‌های باکیفیت در حمایت از مصرف کورتیکواستروئید در کودکان، و با توجه به روند بیماری مشابه و نسبت سود به ضرر فلج بل در بزرگسالان و کودکان، کورتیکواستروئیدها ممکن است در بیماران اطفال با مشورت والدین برای همفکری در تصمیم گیری در نظر گرفته شوند . پردنیزولون ممکن است در دوزهای 1 میلی گرم بر کیلوگرم (حداکثر 60 میلی گرم در روز) در روز به مدت 7 روز با کاهش در روزهای بعد، در عرض یک هفته پس از شروع (در حالت ایده آل 72 ساعت) تجویز شود . هیچ مدرکی مبنی بر استفاده از درمان ضد ویروسی به تنهایی وجود ندارد، اما افزودن داروهای ضد ویروسی به پردنیزولون (به ویژه در فلج شدید) به عنوان درمان در کودکان مبتلا به فلج بل پیشنهاد شده است. همانطور که برای بزرگسالان، محافظت از چشم برای جلوگیری از زخم قرنیه در کودکان مبتلا به فلج صورت محیطی مهم است.

کلینیک طب فیزیکی و فیزیوتراپی پروفسور رئیسی و پروفسور احدي:

تهران، شریعتی بالاتر از سید خندان نرسیده به همت روبروی پارک شریعتی(کوروش). نبش کوچه پیروز. ساختمان شریعتی. طبقه اول واحد 10 تلفن 22882831 مرکز نوار عصب و عضله 22882831 و 09198045447