کلینیک طب فیزیکی دکتررئيسی و دکـتراحدی

مرکز تخصصی طب فیزیکی و توانبخشی.تشخیص، درمان مشکلات کف لگن، درد، فلج صورت، نوارعصب، فیزیوتراپی

دکتر غلامرضا رئیسی و دکتر طناز احدی

کلینیک طب فیزیکی دکتر غلامرضا رئیسی و دکتر طناز احدی

مرکز تخصصی طب فیزیکی و توانبخشی در تهران (شریعتی) — درمان‌های نوین، غیرجراحی و علمی برای دردها و اختلالات عصبی–عضلانی–اسکلتی.

آرتروز گردن

توجه: استفاده از این مطلب و سایر مطالب وبلاگ طب فیزیکی و توانبخشی فقط با ذکر منبع و لینک فعال مطلب مجاز می باشد

آرتروز گردن به درگیری مفاصل گردنی گفته می‌شود. در هر سطح از گردن پنج مفصل وجود دارد که شامل دیسک بین مهره‌ای، مفاصل زیگاپوفیزیال دو طرف و مفاصل لوشکا است. ابتدا کاهش آب دیسک اتفاق می‌افتد. کاهش آب دیسک باعث کاهش ارتفاع آن می‌شود و بنابراین فشار بیشتری به مفاصل زیگاپوفیزیال و مفاصل لوشکا در گردن وارد می‌شود. این امر شروع پدیده آرتروز را رقم می‌زند. در این حالت، استخوان‌های دور مفاصل زیگاپوفیزیال و لوشکا شروع به بزرگ‌تر شدن می‌کنند که به آن هیپرتروفی می‌گویند. سپس زاویه استخوان بیرونی می‌زنند که به آن استئوفیت می‌گویند. همچنین آسیب لایه خارجی دور دیسک اتفاق می‌افتد. کم شدن ارتفاع دیسک باعث چین خوردن لیگامانی می‌شود که در داخل کانال نخاعی قرار دارد و لیگامنتوم فلاوم نام دارد. این امر به نوبه خود باعث تنگی کانال نخاعی می‌شود. اما همه این تغییرات علامت‌دار نمی‌باشند.

اگر از افراد ۲۵ ساله عکس ساده بگیریم، در ۱۰ درصد علائم آرتروز دیده می‌شود. در چهل سالگی این درصد به ۳۵ درصد می‌رسد و در ۶۵ سالگی ۹۵ درصد افراد دچار آرتروز گردن می‌باشند. همان‌طور که گفته شد، تمام تغییرات آرتروز باعث درد نمی‌شوند اما آرتروز در گردن پدیده شایعی است. در سن ۶۵ سالگی حدود ۹۵ درصد افراد درد گردن را تجربه کرده‌اند. ۱۰ درصد افراد جامعه در طول دوره زندگی دچار درد شدید گردن می‌شوند.

علائم آرتروز گردن: علائم آرتروز گردن می‌تواند شامل درد، خشکی صبحگاهی، محدودیت حرکات مفصلی، و گاهی اوقات سردرد باشد. درد ممکن است به شانه‌ها و بازوها نیز انتشار یابد. در موارد شدیدتر، ممکن است ضعف عضلانی و بی‌حسی در دست‌ها و انگشتان نیز مشاهده شود. صداهای گردن بصورت خش خش می توانند مرتبط با آرتروز باشند

عوامل خطر: عوامل مختلفی می‌توانند خطر ابتلا به آرتروز گردن را افزایش دهند. این عوامل شامل سن، جنسیت (زنان بیشتر از مردان در معرض خطر هستند)، سابقه خانوادگی، آسیب‌های قبلی به گردن، و شغل‌هایی که نیاز به حرکات مکرر گردن دارند، و استفاده طولانی و مکرر از موبایل و کامپیوتر می‌باشند.

تشخیص: تشخیص آرتروز گردن معمولاً با استفاده از تاریخچه پزشکی، معاینه فیزیکی، و تصویربرداری مانند رادیوگرافی، MRI و CT اسکن انجام می‌شود. این روش‌ها به پزشک کمک می‌کنند تا تغییرات ساختاری در مفاصل گردن را مشاهده کند و شدت بیماری را تعیین کند. در صورت فار به اعصاب گردن، انجام نوار عصب و عضله به تشخیص محل وش دت درگیری عصب گردن کمک می کند.

درمان: درمان آرتروز گردن به شدت علائم و میزان تأثیر آن بر زندگی روزمره بستگی دارد. روش‌های درمانی شامل موارد زیر می‌باشند:

  1. داروها:
    • داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن و ناپروکسن می‌توانند به کاهش درد و التهاب کمک کنند.
    • داروهای مسکن مانند استامینوفن برای کاهش درد استفاده می‌شوند.
    • در موارد شدیدتر، ممکن است پزشک داروهای کورتیکواستروئیدی تجویز کند.
    • گاهی علایم اسپاسم یا فشار به عصب وجود دارد که داروهای خاص اسپاسم یا درگیری عصبی استفاده می شوند
  2. طب فیزیکی و فیزیوتراپی:
    • تمرینات تقویتی و کششی می‌توانند به بهبود انعطاف‌پذیری و تقویت عضلات گردن کمک کنند.
    • تکنیک‌های دستی مانند ماساژ و تراکشن نیز می‌توانند به کاهش درد و بهبود حرکت مفاصل کمک کنند.
    • انجام طب سوزنی در مواردی میتواند به کاهش درد کمک کند
    • استفاده از روشهایی مثل اولتراسوند و لیزر می تواند به ماهش درد و الهاب کمک کند
  3. تغییرات سبک زندگی:
    • حفظ وزن مناسب می‌تواند فشار بر روی مفاصل گردن را کاهش دهد.
    • اجتناب از حرکات تکراری و نادرست گردن می‌تواند به پیشگیری از تشدید علائم کمک کند.
    • استفاده از بالش مناسب و حفظ وضعیت صحیح بدن در هنگام خواب و نشستن نیز مهم است.
  4. درمان‌های مکمل:
    • استفاده از کایروپراکتیک و جا اندازی گردن همراه با خطراتی از جمله سکته مغزی است و اخیرا توصیه نمی شود.
  5. جراحی:
    • در موارد نادر و شدید که درمان‌های غیر جراحی مؤثر نباشند، ممکن است جراحی لازم باشد. جراحی‌هایی مانند فیوژن مهره‌ها و تعویض دیسک می‌توانند به بهبود عملکرد مفاصل گردن کمک کنند.

پیشگیری: پیشگیری از آرتروز گردن ممکن است به طور کامل ممکن نباشد، اما می‌توان با اتخاذ برخی اقدامات، خطر ابتلا به این بیماری را کاهش داد. این اقدامات شامل حفظ وزن مناسب، انجام تمرینات منظم و مناسب، اجتناب از حرکات تکراری و نادرست گردن، و استفاده از تجهیزات محافظتی در هنگام انجام فعالیت‌های ورزشی و شغلی می‌باشند.

نتیجه‌گیری: آرتروز گردن یک بیماری شایع است که می‌تواند تأثیر زیادی بر کیفیت زندگی افراد داشته باشد. با تشخیص زودهنگام و استفاده از روش‌های درمانی مناسب، می‌توان علائم این بیماری را کنترل کرد و از پیشرفت آن جلوگیری نمود. اگر شما یا کسی که می‌شناسید از علائم آرتروز گردن رنج می‌برید، مشاوره با پزشک متخصص طب فیزیکی و توانبخشی توصیه می‌شود.

سطح مطلب: عمومی، کارشناسی، تخصصی و فوق تخصصی

آدرس کلینیک طب فیزیکی و فیزیوتراپی، پرفسور رئیسی و پرفسور احدی: تهران، شریعتی بالاتر از سید خندان نرسیده به همت روبروی پارک شریعتی(کوروش). نبش کوچه پیروز. ساختمان شریعتی. طبقه اول واحد 10 تلفن 22882831
مرکز نوار عصب و عضله 22882831 و

پیام به واتساپ 09198045447

درد گردن

توجه: استفاده از این مطلب و سایر مطالب وبلاگ طب فیزیکی و توانبخشی فقط با ذکر منبع و لینک فعال مطلب مجاز می باشد.

گردن ساختاری پیچیده دارد و نسبت به سایر قسمت‌های ستون فقرات، حرکت بیشتری در مهره‌های گردنی وجود دارد. به همین دلیل، گردن در معرض صدمات و آسیب‌های مختلفی قرار دارد.

دسته‌بندی دردهای گردن:

  1. دردهای داخل گردن: این نوع دردها به دلیل آرتروز مفاصل و دیسک‌ها به وجود می‌آیند و در افراد میانسال شایع‌تر هستند.

  2. دردهای تیر کشنده گردن: این دردها به علت فشار بر ریشه عصبی ایجاد می‌شوند و ممکن است به دلیل التهاب عصب ناشی از عواملی مانند ویروس‌ها رخ دهند.

  3. التهاب نخاع یا میلویاتی: این نوع درد به دلیل فشار بر نخاع ایجاد می‌شود.

برای آشنایی بهتر با دردهای گردن، باید درک درستی از آناتومی گردن داشته باشیم.

آناتومی گردن: گردن از هفت مهره گردنی و پنج دیسک گردنی تشکیل شده است. مهره‌های اول و دوم گردن در ستون فقرات ساختاری منحصر به فرد دارند. مهره‌های دوم تا هفتم از جلو با دیسک بین مهره‌ای و مفاصل کوچکی به نام مفاصل لوشکا یا اونکوورتبرال و از عقب توسط مفاصل فاست یا زیگایوفیریال متصل می‌شوند. مفصل بین استخوان جمجمه و مهره اول و دوم مفصلی خاص است و اکثر حرکت گردن را ایجاد می‌کند. مفاصل این قسمت از مفاصلی با بافت سینوریال تشکیل شده‌اند ولی دیسک گردنی در این ناحیه وجود ندارد.

دیسک‌های گردنی: دیسک‌های گردنی حدود یک چهارم ارتفاع گردن را تشکیل می‌دهند. دیسک‌های گردن در جلو برجسته‌تر از عقب هستند و باعث می‌شوند قوس گردن که کمی به سمت جلو تحدب دارد، ایجاد شود. دیسک‌های گردن اجازه حرکت بیشتری به مهره‌ها نسبت به دیسک‌های کمری می‌دهند زیرا به نسبت دیسک‌های کمری ارتفاع بیشتری دارند. نسبت دیسک به مهره در گردن 2.5 به 1 و در کمر 3 به 1 است. در دو طرف مهره‌ها و دیسک‌های گردن رباط‌هایی وجود دارند که وضعیت مهره‌ها را پایدارتر می‌سازند.

ساختمان دیسک: دیسک از یک حلقه خارجی تشکیل شده و داخل آن ماده‌ای نرم‌تر به نام هسته دیسک وجود دارد. فیبرهای خارجی دیسک به نحوی قرار گرفته‌اند که علاوه بر اینکه محکم هستند، اجازه برخی حرکات را به مهره می‌دهند. بین مهره و دیسک در بالا و پایین صفحاتی قرار دارند که از بافت هیالین و فیبروکارتیلاژ تشکیل شده‌اند و مواد غذایی و اکسیژن از طریق آن‌ها به دیسک می‌رسند. دیسک‌ها خونرسانی مستقیم ندارند و از این طریق تغذیه می‌شوند. همچنین تغذیه دیسک از عروقی است که بیرون دیسک و در دور آن قرار گرفته‌اند.

هسته دیسک حالت ژله نیم مایع دارد و بیشتر ترکیب آن آب است به طوری که 40 تا 60 درصد آن را آب تشکیل می‌دهد. وجود آب باعث می‌شود که دیسک در مقابل حرکات مختلف حالت انعطاف‌پذیر داشته باشد. با افزایش سن، به تدریج آب دیسک کم می‌شود و به جای آن بافتی به نام فیبروکارتیلاژ قرار می‌گیرد.

آدرس کلینیک طب فیزیکی و فیزیوتراپی، دکتر رئیسی و دکتر احدی: تهران، شریعتی بالاتر از سید خندان نرسیده به همت روبروی پارک شریعتی(کوروش). نبش کوچه پیروز. ساختمان شریعتی. طبقه اول واحد 10 تلفن 22882831
مرکز نوار عصب و عضله 22882831 و 09198045447

رادیکولوپاتی گردنی چیست؟

توجه: استفاده از این مطلب و سایر مطالب وبلاگ طب فیزیکی و توانبخشی فقط با ذکر منبع و لینک فعال مطلب مجاز می باشد

رادیکولوپاتی و علل آن

رادیکولوپاتی به حالتی گفته می‌شود که هر عاملی باعث تحریک ریشه عصبی شود و در نتیجه باعث درد، بی‌حسی، گزگز یا ضعف در محدودة آن ریشه عصبی گردد. رادیکولوپاتی می‌تواند در اثر فشار دیسک، آرتروز مفصل زیگاپوفیزیال، مفصل اونکووربترال (لوشکا) یا ترکیبی از آن‌ها باشد.

انواع بیرون‌زدگی دیسک

بیرون‌زدگی دیسک به دو نوع تقسیم می‌شود:

  • دیسک نرم: معمولاً در افراد جوان‌تر دیده می‌شود و شامل بیرون‌زدگی دیسک و پارگی آن همراه با جابه‌جایی هسته دیسک است.

  • دیسک سخت: در افراد مسن‌تر دیده می‌شود و معمولاً با آرتروز اطراف دیسک همراه است.

اهمیت محل بیرون‌زدگی دیسک

محل بیرون‌زدگی دیسک نیز بسیار مهم است:

  • مرکزی: دیسک ممکن است در مرکز بیرون بزند و روی نخاع فشار وارد سازد.

  • غیرمرکزی: دیسک ممکن است خارج از مرکز باشد و یا در فورامن بیرون‌زدگی دیده شود.

شایع‌ترین فرم دیسک گردنی

شایع‌ترین فرم دیسک گردنی نوع داخل فورامن است که روی ریشه عصبی فشار وارد می‌سازد. بیرون‌زدگی دیسک بر روی ریشه عصبی هم‌نام با مهره پایینی فشار وارد می‌سازد. به عنوان مثال، دیسک بین مهره‌های 5C و 4C بر روی ریشه پنجم گردنی فشار وارد می‌سازد.

اثرات بیرون‌زدگی مرکزی دیسک

از آنجا که در وسط دیسک رباط طولی خلفی قرار دارد، محتویات دیسک به جای بیرون‌زدن از مرکز، تمایل به بیرون‌زدن از بخش کناری‌تر دارند. با این وجود، اگر دیسک بیرون‌زدگی مرکزی پیدا کند، احتمال فشار به نخاع گردن و تورم نخاع گردن وجود دارد که به آن میلوپاتی می‌گویند.

علت التهاب ریشه عصبی

علائم درگیری ریشه عصبی یا رادیکولوپاتی تنها به علت درگیری مکانیکی نیست، بلکه خروج مواد دیسک باعث ایجاد تورم در ریشه عصبی می‌شود که این واکنش از نوع شیمیایی است. اینکه برخی بیماران پس از عمل دیسک هنوز درد شدید دارند می‌تواند در اثر واکنش شیمیایی و آسیب عصب باشد.

تشخیص و درمان

تشخیص رادیکولوپاتی معمولاً با استفاده از روش‌های تصویربرداری مانند تست عصب و عضله (نوار عصب و عضله) MRI و CT اسکن انجام می‌شود. درمان رادیکولوپاتی می‌تواند شامل درمان‌های دارویی، اقدامات طب فیزیکی و فیزیوتراپی، و در موارد شدیدتر که باعث ضعف عضلانی یا فشار به نخاع گردد جراحی است.

دیسک گردن

سطح مطلب: عمومی، کارشناسی، تخصصی و فوق تخصصی

آدرس کلینیک طب فیزیکی و فیزیوتراپی، دکتر رئیسی و دکتر احدی: تهران، شریعتی بالاتر از سید خندان نرسیده به همت روبروی پارک شریعتی(کوروش). نبش کوچه پیروز. ساختمان شریعتی. طبقه اول واحد 10 تلفن 22882831
مرکز نوار عصب و عضله 22882831 و 0919804544

درمانهای طب فیزیکی در تنگی کانال نخاعی

با توجه به اینکه تنگی کانال نخاعی معمولا بخوبی به درمانهای جراحی پاسخ نمی دهد روشهای مختلف طب فیزیکی برای درمان آن بکار می رود.

در تنگی کانال نخاعی 15 درصد افراد مبتلا بدتر می شوند15 درصد بدون درمان بهتر می شوند و 70 درصد در طول زمان تغییری نمی کنند. درکسانی که عمل جراحی را دیرتر انجام می دهند اغلب تفاوتی با عمل جراحی زودرس ندارد بنابراین درمانهای طب فیزیکی در تنگی کانال کمری مهم است.

ستون فقرات از مهره ها تشکلیل شده است بن مهره ها اتصال از طریق دیسک و مفاصلی ایجاد می وشد که به انها فاست می گویند. دیسها و فاستها محل حرکت مهره ها است و باعث انعطاف پذیری ستون فقرات می شود. در جلو و عقب مهره ها نیز رباطهای وجود دارد که مثل طناب بوده و این مهره ها را بهم متصل می کنند

بنابراین در وسط مهره ها سوراخ بین مهره ای وجود دارد و در کنار آنها نیز سوراخهای وجود دارد که اعصاب ا ریشه های عصبی از آن خارج می شود. از طریق این اعصاب دستورات به عضلات می رود و باعث حرکت می شود.

.

در عده ای از افراد لیگامانها کلف می شوند یا در اثر آرتروز مفصلی، این فاست ها یا مفاصل های پشت مهره بزرگ شده و و در نتیجه جا برای ریشه عصبی تنگ می شود.این بیماری را تنگی کانال نخاعی می گویند.

تنگی کانال نخاعی یعنی سوراخ هایی که عصب از درون آنها خارج می شود علت ایجاد آرتروز، دیسک، لیزخورگی مهره یا کلفت شدن رباطهایی که مهره ها را بهم متصل می کنند تنگ میشود. این تنگ شدن کانال نخاعی باعث فشار روی عصب و در نتیجه ایجاد درد ضعف عضلات میشود ، که در باسن و پاها دیده می شود. بیماران مبتلا بعد از مدی راه رفتن مجبور می شوند بایستند یا بنشینند و استراحت کنند. .

اکثر موارد تنگی کانال تخاعی نیاز به جراحی ندارند و با اقدامات طب فیزیکی بهبود می یابند. استفاده از داروها، طب سوزنی، فیزیوتراپی، تمرین درمانی، آب درمانی، و گاهی تزریق داخل کمر از گزینه های درمان تنگی کانال نخاعی است.

انواع تنگی کانال نخاعی چیست ؟

تنگی کانال نخاعی را به انواع مختلفی تقسیم کرده‌اند، از لحاظ محل، تنگی کانال نخاعی را به دو دسته تقسیم می کنند.

۱- نوع مرکزی

2.نوع تنگی سوراخ بین مهره ای.

از لحاظ بالینی و از لحاظ ام آر آی ، هر کدام از این دو نوع تنگی علائم متفاوتی دارند. در بیماران با تنگی نخاع شدیدید هر سه قسمت تنگ می‌شوند. بیماران مبتلا به تنگی کانال نخاعی مرکزی معمولاً به صورت لنگش متناوب مراجعه می کنند یعنی بیمار بعد از مدتی ایستادن یا راه رفتن دچار خستگی پاها می شود ونمی‌تواند به راه رفتن ادامه دهد و مجبور است مدتی استراحت کند سپس به راه رفتن خود ادامه دهد مقدار این استراحت در هر بار با دفعه دیگر متفاوت است. در نوعی که در قسمتهای بالاتر ازستون فقرات ایجاد می شود و روی نخاع فشار وارد می شود علایم آسیب نخاع مثل بی حسی، گزگز اندامها، اختلال تعادل و سفتی عضلات ممکن است دیده شود. معاینه دقق طب فیزکی و تست عصب و عضله که اصلاحا نوار عصب و عضله نامیده می شود بهترین روش تشخیص شدت آسیب عصبی در اثر تنگی کانال نخاعی است.

اگر درگیری عصبی در سوراخ عصبی یا فورمن باشد، علایمی شبه به بیرون زدگی دیسک ایجاد می شود یعنی با راه رفتن درد تیر کشنده به اندام دیده می شود.

تنگی کانال نخاعی در ستون فقرات علل مختلفی دارد که شامل موارد زیر است:

  1. آرتروز: با افزایش سن، مفاصل ستون فقرات دچار آرتروز می‌شوند که می‌تواند باعث تنگی کانال نخاعی شود.

  2. فتق دیسک: زمانی که دیسک بین مهره‌ای دچار فتق یا برآمدگی می‌شود، ممکن است به عصب‌های نخاعی فشار آورده و باعث تنگی کانال نخاعی شود.

  3. رشد غیرطبیعی استخوان‌ها: رشد غیرطبیعی یا تشکیل استخوان‌های جدید به دلیل بیماری‌هایی مانند اسپوندیلوز یا آرتروز می‌تواند به کانال نخاعی فشار آورده و آن را تنگ کند.

  4. ضربه یا آسیب: آسیب‌های ناشی از تصادفات یا ضربات شدید می‌تواند منجر به تنگی کانال نخاعی شود.

  5. التهاب: بیماری‌های التهابی مانند روماتوئید آرتریت یا روماتیسم ستون فقرات ممکن است باعث تورم و تنگی کانال نخاعی شوند.

  6. تومورها: رشد تومورهای خوش‌خیم یا بدخیم در نزدیکی کانال نخاعی می‌تواند به آن فشار وارد کرده و باعث تنگی شود.

متخصصین طب فیزیکی و توانبخشی (Physical Medicine and Rehabilitation) بهترین گزینه برای درمان تنگی کانال نخاعی هستند. این متخصصان با استفاده از ترکیبی از روش‌های درمانی مانند تمرینات فیزیکی، درمان‌های دستی، و تکنیک‌های مدرن دیگر می‌توانند به بهبود وضعیت بیماران کمک کنند و کیفیت زندگی آن‌ها را ارتقا دهند.

اگر شما یا کسی که می‌شناسید نیاز به درمان تنگی کانال نخاعی دارید، مشورت با یک متخصص طب فیزیکی و توانبخشی می‌تواند یک گام مهم در جهت بهبودی باشد.

علل کمردرد

توجه: استفاده از این مطلب و سایر مطالب وبلاگ طب فیزیکی و توانبخشی  فقط با ذکر منبع و لینک فعال مطلب مجاز می باشد.

 كمردرد علل مختلفي دارد كه در اين بخش به مهمترن و شايعترين علل كمردرد اشاره مي كنيم.

بیرون زدگی دیسک بین مهره ای کمری

بیرون زدگی دیسک بین مهرهای کمری یکی از شناخته شده ترین علل کمردرد است. این عارضه اغلب دیسک های پایینی کمر را درگیر می کند. بیرون زدگی  دیسک کمر ممکن است ناشی از زورزدن زیاد یا برداشتن بار سنگن باشد، اما در بسیاری از بیماران معمولاً به دنبال فشار جزیی یا حتی فعالیت طبیعی ایجاد می شود. بسیاری از افادی که دیسک کمر دارند می پرسند که ما کار سنگینی انجام ندادیم و دچار دیسک کمر شدیم.  دیسک از یک لایه پیازی شکل در اطراف و یک ژل سفت در وسط تشکیل شده است. در حقیقت فشارهای مکرر در طول زمان می تواند باعث پارگی های جزئی در  بافت دور دیسک شود. دیسک شده و نهایتا با یک فشار ظاهرا ساده مثلا یک سرفه یا عطسه بقیه بافت نگهدارنده دیسک پاره شده و ژلی که در وسط دیسک قرار دارد به داخل کانال نخاعی بریزد.  ممکن است  ژل دیسک خارج شده بر یک یا چند ریشه  عصبی فشار وارد کند که به آن درگیری سیاتیک می گویند و از این رو موجب درد تیر کشنده، اختلال حسی یا حرکتی یا اختلال اسفنکتری (بی حسی در مقعد، گیر کردن ادرار، بی اختیاریبالا بردن پا در ديسك كمر باعث درد تير كشنده مي شود

ادرار، کاهش قدرت جنسی) علاوه بر اشپاسم و درد کمر شود. ممکن است فشار به ستون فقرات یا عصب سیاتیک، بالا بردن  پا توسط معاینه کننده ، یا خم کردن مفصل ران  همراه با باز کردن زانو زانو موجب ایجاد درد شود. وجود نشانه ها و علائم دوطرفه نشان دهنده ی بیرون زدگی دیسک به سمت مرکز است و این حالت بیشترین احتمال گرفتاری اسفنکتری (درگیری ادراری و بیی حسی ناحیه تناسلی) را نسبت به بیرون زدگی دیسک کناری دارد.

کمردرد بعلت فشار بر ریشه پنجم کمری:

گير افتادگي ريشه كمري پنجم  L5 موجب ضعف در خم كردن مچ پا به بالا پا و انگشتان پا می شود، (بيمار نمي تواند روي پاشنه راه برود) در حالی که ضایعه ریشه ی ساكرال اول S1 منجر به ضعيف شدن رفلکس قوزک و ضعف در خم شدن کف پا به طرف پايين مي شود( بيمار نمي تواند روي انگشت پا راه برود) . در هر صورت، حرکات ستون فقرات محدود شده، حساسیت موضعی وجود دارد و علامت لازگ (ایجاد درد با کشیدن عصب سیاتیک به وسیله ی بالا آوردن پا) مثبت است. گاهی ریشه L4 گرفتار می شود، اما ابتلاء ریشه های بالاتر شک به وجود علل دیگر فشار به عصب را برمی انگیزد.  بايد دانست كه تنها ديسك كمر نيست كه باعث فشار به عصب مي شود و بايد ساير علل نيز بررسي شوند. علل درد تیر کشنده از کمر به پایین زیاد است. یکی از شایعترین علل آن دیابت است که ممکن است با کمردرد همراه باشد و در این حالت عمل جراحی کمر می تواند درد بیمار   را بدتر کند.  گاهي  معاینه ی لگنی و مقعد  و رادیوگرافی ساده ستون فقرات و CTاسکن و MRI به رد کردن سایر بیماری ها مانند تومورهای موضعی یا متاستاز از سایر نقاط، کمک می کند. اغلب با استفاده از داروهای مسکن ساده، و استراحت بر تشک مناسب به مدت دو روز و تحرک تدریجی و  درمانهای طب فیزیکی نشانه هسياتيكا بهبود می یابند. استراحت مطلق  بیش از دو روز مي تواند باعث ضعف عضلات كمر شود و توصيه نمي شود در اين دوره استراحت نسبي توصيه مي شود. داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی می توانند در درمان درد حاد پشت مفید واقع شوند، اما اغلب مؤثر نبوده و اغلب در بیماران مبتلا به فشار بر نخاع فواید جزیی و گذرا دارند. با تشحيص متخصص طب فيزيكي مي توان از داروههايي كه بر روي عصب اثر دراند استفاده نمود. متوكابامول خوراكي اثر زيادي در درد كمر ندارد. براي اثر بخشي آن بايد مقدار داروي زيادي مصرف كرد كه باعث اختلال گوارشي مي شود.  ممكن است از داروهاي تزريقي در كنار عصب و تزريق اپيدورال در برخي بيماران مبتلا به کمردرد استفاده شود. اما تزریق بدون اقدامات توانبخشی تنها بطور گزرا باعث بهبود کمردرد می شود.

در صورت وجود درد عدم كنترل دردر، اشكال در حس و قدرت عضلاني و یا شواهد اختلال عملکرد اسفنکتری بايد ويزيت متخصص انجام شود  در صورت لزوم باید CTاسکن یا MRI  انجام شوند. متخصصين طب فيزيكي و توانبخشي درمانهاي متعد غير جراحي را براي درمان ديسك كمر انجام مي دهند. نوار عصب و عضله در ادامه معاينه طب فيزيكي انجام مي شود  در تعيين شدت درگيري و نياز به جراحي در کمردرد  بسيار كمك كننده است و در صورتي كه بيمار قطعا نياز به جراحي داشنه باشد بيمار به جراح ارجاع مي دهند.شود 

کشف اختلالات ساختمانی در تکنیک های تصویربرداری در بیمار مبتلا به کمردرد، درمان جراحی را ضروری نمی سازد، مثلا اگر بيمار مبتلا به ليز خوردگي مهره است نبايد فكر كند حتما نياز به جراحي کمر وجود دارد  در افراد بدون علامت، آرتروز و ساييدگي مهره ها به ویژه در افراد مسن  در عکسهای گرفته شده شایع است و بنابراین ممکن است اهمیت بالینی نداشته باشد.

 

تداوم درد کمر و درد ریشه ای علیرغم جراحی، ممکن است علل متعددی از جمله رفع ناکافی فشار، عود فتق دیسک، فشار یا آسیب ریشه ای در اثر روش جراحی، جراحی در سطح نادرست، عوارض عفونی و التهابی پس از عمل جراحی کمر یا عدم ثبات ستون فقرات داشته باشد. كه قبلا در وبلاگ اين وبلاگ به تفصيل صحبت شده است.  در هر صورت،  بسیاری از این بیماران نیاز به جراحی مجدد  ندارند. در چنین شرایطی ممکن است درد مزمن کمر به انواع مختلفي از درمانهاي طب فيزيكي و يا تزريق در كنار عصب پاسخ دهد. احتمال عدم بازگشت بیماران به کار، زیاد است.

 

تنگي كانال نخاعي كه تنگي كانال كمري نيز ناميده مي شود معمولا در سنین بالا تظاهر می کند و می تواند موجب درد کمر شود که با فعالیت تشدید می شود. در موارد زیادی تنگی کانال کمری باعث درد در پا ها می شود و بیمار اظهار می دارد پس از چند قدم راه رفتن مجبور به نشستن می شوم. شدت اختلالات در عكس راديولو‍ژي بيمار متغیر است. در مان تنگي كانال نخاعي اغلب اقدامات طب فيزيكي است و بندرت بيماران به جراحي نياز پيدا مي كنند. در بیماران مبتلا به تنگی مادرزادی کانال نخاعی، تغییرات جزیی می تواند موجب اختلال ریشه یا نخاع شود و منجر به سندرم لنگش متناوب یا آسيب نخاع گردد. این عارضه با درد، گاهی همراه با ضعف یا اختلالات حسی تير كشنده در ساق پا مشخص می گردد که گاهی با فعالیت یا در وضعیت خاص تشدید شده و با استراحت بهبود می یابد. در چنین شرایطی، رفع فشار از روی نخاع ضرورت دارد.

اسپوندیلیت آنکیلوزاناسپونديليت آنكيلوزان

یکی از علل کمردرد که قبلا در این وبلاگ در مورد آن نوشتیم روماتیسم ستون فقرات یا آنکیلوزینگ اسپوندیلیت است. درد و سفتی پشت و به دنبال آن محدودیت پیشرونده ی حرکات مشخصه ی این بیماری است که اغلب در مردان جوان اتفاق می افتد. یافته های زودهنگام رادیوگرافیک شامل اسکلروز و کاهش فضای مفاصل ساکروایلیاک است. درمان با داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی به ویژه ایندومتاسین و آسپرین صورت می گیرد. مهمترين درمان اين بيماران روشهای طب فیزیکی، ازجمله تمرینات وضعیتی است.

 

 بیماری نئوپلاستیک

تومورهای بدخیم خارج دورا، از علل مهم درد پشت بوده  و گاهی باعث کمردرد می شوند و در صورتی که درد مداوم وجود داشته و علیرغم استراحت تشدید شود، یا درد بیمار در شب بدتر شود باید به این تومورها مظنون شد. این تومورها، برحسب محل ابتلاء ممکن است به فشار بر نخاع یا سندرم کودااکوینا منجر شوند. ممکن است ابتدا تغییری در رادیوگرافی ستون فقرات مشاهده نشود، اما اسکن استخوانی گاهی بیماری را نشان می دهد. تومورهای استخواني خوش خیم نیز ایجاد کمردرد و درد پشت می کنند و رادیوگرافی ساده ضایعه لیتیک را نشان می دهد؛ درمان، از طریق خارج کردن تومور است.

عفونت ها

کمردرد می تواند بعلت عفونت باشد. عفونت های سلی و عفوني مهره ها یا دیسک های بین مهره ای می توانند موجب درد پیشرونده ی کمر و حساسیت موضعی شوند. هر چند گاهی علائم عمومی عفونت وجود ندارد، اما شمارش گلبول های سفید و ESR افزایش یافته است. ممکن است رادیوگرافی کاهش فضای دیسک و یک توده ی بافت نرم را نشان دهد، اما اکثراً در ابتدا طبیعی است. عفونت استخوانی استئومیلیت نام دارد که مهره های کمر را درگیر می سازد.

اُستئومیلیت، به درمان طولانی ضدمیکروبی و گاه دبریدمان جراحی و درناژ نیاز دارد. آبسه های اپیدورال نخاعی نیز با درد و حساسیت موضعی تظاهر می کنند و گاهی با استئومیلیت همراه اند. ممکن است با شروع فشار بر نخاع، فلج پاها سریعاً پیشرونده ی شل ایجاد شود. CTاسکن و MRI یا میلوگرافی و درمان جراحی، در صورت وجود شواهد فشار بر نخاع، باید به سریع انجام شود. در موارد اولیه ی بدون شواهد گرفتاری عصبی، درمان با آنتی بیوتیک ها به تنهایی می تواند کافی باشد.

استئوپوروز(پوکی استخوان)عفونت ستون فقرات

 پوكي استخوان كمردرد نمي دهد مگر باعث شكستگي مهره شود. اين شكستگي ها ميتوانند ريز باشند. در بیماران مبتلا به استئوپوروز درد کمر شایع است و ممکن است با جزئی ترین آسیب شکستگی مهره اتفاق بیفتد. با استفاده از بریس برای پشت و کمر، درد بهتر می شود. فعال نگه داشتن بیمار، ترک سیگار و رژیم غذایی سرشار از کلسیم، ویتامین D و پروتئین از اهمیت برخوردار است. در زنان یائسه، درمان با استروژن می تواند مفید باشد اما بسیار کمتر از گذشته استفاده می شود. بیس فسفونات هایی مانند آلندرونات و ریزدرونات (risedronate) ممکن است سودمند باشند و در کارآزمایی های بالینی بروز شکستگی را کاهش داده اند. سایر داروهای ضدجذب استخوان مانند رالوکسیفن ـ تنظیم کننده ی انتخابی گیرنده ی استروژن ـ و ایباندرونات یا زولندرونیک اسید نیز در درمان استئوپروز مفید می باشند. صورت ضرورت، هورمون پاراتیروئید فلوئورید سدیم یا فرآورده های فسفات مفید واقع می شوند.

بیماری پاژه ی ستون فقرات

یکی دیگر از علل کمردرد بیماری پاژه است. بیماری پاژه که با تخریب و ترمیم وسیع استخوانی مشخص می شود، علتی ناشناخته دارد، اما ممکن است زمینه ی فامیلی داشته باشد. درد اولیه نشانه ی شایع است. گرفتاری مهره ای می تواند منجر به بروز شواهد فشار بر ریشه ی عصبی یا نخاع شود. مقدار کلسیم و فسفر سرم طبیعی است، اما آلکالین فسفاتاز به نحو بارزی افزایش یافته است. در هنگام فعال بودن بیماری، هیدروکسی پرولین و کلسیم ادرار افزایش می یابد. رادیوگرافی، گسترش و افزایش تراکم استخوان های گرفتار را نشان می دهد و ممکن است شکستگی های خطی در استخوان های بلند مشهود باشند.

در بیماری فعال و پیشرونده، درمان باکلسیتونین، دی فسفونات ها فعالیت استئوکلاستی را کاهش می دهد. گاهی اوقات جراحی کاهش فشار برای عوارض عصبی ضروری است.

ناهنجاریهای مادرزادی

ناهنجاریهای ژنتیکی خفیف ستون فقرات می تواند موجب کمردرد شود، زیرا مکانیک ستون فقرات و ترازبندی آن مختل شده و موجب کاهش اندازه ی کانال نخاعی می شود و نخاع و ریشه های عصبی را مستعد فشار ناشی از تغییرات فرسایشی (آرتروز)یا دیگر آسیب ها می کند. کودکان و بزرگسالان جوان مبتلا به نقص مادرزادی در اتصالات ستون فقرات (دیس رافیسم نخاعی) گاهی با کمردرد، ضعف حسی یا حرکتی در یک یا هر دو ساق پا یا اختلالات اسفنکتری مثل بی اختیاری ادراری و مدفوعی تظاهر می کنند. درمان، به علت زمینه ای بستگی دارد.تنگی نخاعی مادرزادی می تواند منجر به سندرم لنگش متناوب شود، یعنی فرد مبتلا باید بعد از چند قدم راه رفتن استراحت کند و ترجحا خود را به جلو خم کند اما معمولاً نشانه ها فقط در سال های بعد عمر ظاهر می شوند، یعنی هنگامی که تغییرات دژنراتیو به آنومالی اضافه می شود.

آراکنوئیدیت

درد شدید در پشت و ساق پا می تواند ناشی از التهاب و فیبروز لایه ی آراکنوئیدی مننژ نخاعی (آراکنوئیدیت) باشد که ممکن است بدون علت بوده یا مربوط به جراحی قبلی، عفونت، میلوگرافی یا بیماری طولانی دیسک باشد. ، اما اگر آراکنوئیدیت موضعی باشد، عمل جراحی ممکن است به بیمار کمک کند. گاهی از تزریقات در ناحیه کمر استفاده می شود. تحریک نخاع می تواند تسکین علامتی را موجب شود.

درد راجعه پشت و کمر

بیماری مفصل ران می تواند موجب درد در پشت و ران شود که با فعالیت تشدید می شود؛ معاینه، محدودیت حرکت مفصل با علامت پاتریک مثبت (درد هیپ به هنگام چرخش مفصل هیپ به سمت خارج) را نشان می دهد و رادیوگرافی نشان دهنده تغییرات دژنراتیو است.

 کمردرد می تواند بعلت بیماریهایی مثل آنوریسم آئورت، بیماری احشائی یا ادراری تناسلی (به ویژه بیماری های لگنی در زنان) و توده های خلف صفاقی باشد. در این نوع کمردرد اغلب، نشانه ها و علائم دیگری وجود دارند که نشان دهنده ی بیماری زمینه ای است. علاوه بر این حساسیت موضعی ستون فقرات و محدودیت حرکتی وجود ندارد. درمان، شامل درمان علت زمینه ای است.

درد مزمن غیراختصاصی پشت و کمر

کمردرد علل بسیار زیاد دیگری نیز دارد که در این مبحث اشاره به آنها بحث را طولانی می کند.در بسیاری از بیماران که درد مزمن پشت آن ها یک معضل درمانی ایجاد می کند، علائم عینی یا علت آشکار درد، علیرغم تحقیقات مفصل پیدا نمی شود. در برخی موارد، ممکن است درد اساسی وضعیتی داشته باشد؛ در موارد دیگر، ممکن است درد یک تظاهر جسمی از یک بیماری روانی باشد. دردی که از ابتدا منشأ عضوی دارد اغلب با عوامل غیرحضوری تشدید یا ایجاد می شود و منجر به ناتوانی می شود که تناسبی با نشانه ها ندارد.

در کمردرد داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی می توانند تسکین کوتاه مدت ایجاد کنند. در مورد استفاده ی طولانی ضد دردهای نارکوتیک  بهتر است به طور کلی از این داروها پرهیز شود. درمان با داروهای ضدافسردگی سه حلقه ای گاهی مفید است. ارزیابی روانی بیمار هم اهمیت دارد. استراحت در بستر توصیه نمی شود و فایده ی آن به اندازه محدود کردن فعالیت است. باید از جراحی های غیرضروری پرهیز شود.  استفاده از روشهای مختلف طب فیزیکی برای درمان کمردرد امروزه بسیار مرسوم شده و یکی از این روشها برنامه ورزشی پیشرفته کمری است که در حال حاضر در بیمارستان فیروزگر می باشد.

تنگی کانال نخاعی